![\"\"](\"https:\/\/dnanext.nl\/wp-content\/uploads\/2022\/04\/Helen-Kamperveen.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\nHelen begint haar acteercarri\u00e8re bij het Doe-theater in Paramaribo in 1973, met de spraakmakende voorstelling Land te Koop<\/em>. Begin jaren \u201980 komt ze in Nederland via Henk Tjon in aanraking met Rufus Collins. De ontmoeting en het vervolg daarvan is bepalend geweest voor haar loopbaan. Ze speelt hoofdrollen in zijn producties van De Negers<\/em>, Tramlijn Begeerte <\/em>en Schutting <\/em>(Fences<\/em>). Als Norman de Palm en Felix de Rooy Cosmic Illusion oprichten speelt Helen ook regelmatig in producties van hen.<\/p>\n\n\n\n Helen wordt inmiddels veel gevraagd als actrice. In 1990 speelt ze met Anne Wil Blankers De meiden <\/em>bij Het Nationale Toneel. Het seizoen daarop staat ze in een stuk van Astrid Roemer bij het Theater van het Oosten en in Slotkoor <\/em>van Botho Strauss bij Het Nationale Toneel. Daarnaast doet ze veel televisie en filmprojecten waaronder de populaire tv-serie Medisch Centrum West<\/em>.<\/p>\n\n\n\n In 1999 speelt Helen in de toneelbewerking van de roman De koningin van Paramaribo<\/em> van Clark Accord (1999); de theatermonoloog De gevallen vrouw bestaat niet<\/em> en in 2000 is ze te zien in De dood en het meisje<\/em>. Recenter speelde ze in de door haar ge\u00efnitieerde voorstellingen Paramaribo Texel <\/em>met Leny Breederveld en Decemberdagen<\/em> van Jette Derlagen & Via Rudolphi Producties. In 2022 wint ze de Colombina, de toneelprijs voor de meest indrukwekkendste vrouwelijke bijdragende rol, voor haar spel in What is love<\/em> van Theater Utrecht en DOX. <\/p>\n\n\n\n Helen was tot een aantal jaar geleden directeur van de door haar opgerichte Jeugdtheaterschool On Stage in Paramaribo. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"