![\"\"](\"https:\/\/dnanext.nl\/wp-content\/uploads\/2020\/07\/foto-Gavin-Viano.png\")
Fotograaf: Berry Lijesen<\/p>\n\n\n\n
Wat als je de toneeltekst waarmee je je afstudeervoorstelling wil maken bij nader inzien te stereotyperend vindt? Dan schrijf je hem toch gewoon zelf, zo dacht vierdejaars regiestudent Gavin-Viano. Hoofdpersoon Jorden is een twintiger, bi-raciaal en homoseksueel. Hij werkt op kantoor en met zijn onstuimige liefdesleven wil hij in aanmerking komen voor PrEP (middel om hiv te voorkomen). Als zijn drie beste vriendinnen gaan trouwen leidt dat echter tot een crisis. Jordens zoektocht naar de liefde van zijn leven begint.<\/p>\n\n\n\n
Gavin-Viano: \u201cMet dit stuk wil ik laten zien dat veel keuzes en verlangens in het moderne leven universeel zijn. Het past bij mijn doel om theater toegankelijk te maken voor mensen die zichzelf voorheen niet terugzagen in verhalen die in de grote zalen verteld werden. Mede daarom betrek ik kwetsbare jongeren van Levanto Maastricht bij het repetitieproces. Ook is de cast heel gevarieerd. Hun roots liggen in Nederland, Ghana, Colombia, Turkije, de Antillen en Suriname. De jongste is 24, de oudste 70 en ze verschillen op allerlei vlakken van elkaar. Hiermee laat ik mijn publiek weten dat deze voorstelling echt bedoeld is voor eenieder, ongeacht geloof, kleur, ras, leeftijd, achtergrond en seksuele geaardheid.\u201d <\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
Zelf speelde Gavin-Viano als acteur in voorstellingen als \u2018Grease\u2019, \u2018Rocky Das Musical\u2019 en \u2018Ragtime Das Musical\u2019. \u201cHet is tof dat gezelschappen meer inzien dat het vertellen van andere verhalen belangrijk is. Ik kan me ook steeds vaker herkennen in de acteurs die worden gecast en ik merk dat programmeurs bezig zijn met het bereiken van een breder publiek. Toch denk ik dat er nog meer diversiteit nodig is in de artistieke teams. Ik hoop dat ik hier straks als regisseur aan bij kan gaan dragen.\u201d <\/p>\n\n\n\n
Aanpassing coronaproof podiumkunsten<\/strong> AKRAM ASSAM \/ STICHTING VROLIJKE WETENSCHAP <\/strong>– Akram Assam, theatermaker uit Irak, nieuwkomer in Nederland, studerend aan DasArts onderzoekt in zijn werk het verschil tussen de herinnering, de zintuiglijke waarneming, de bodylanguage van mensen die leven in war-zones en mensen die leven in safe-zones, zoals wij hier. <\/p>\n\n\n\n De\nspecifieke verschillen die hij observeert in de mensen die oorlog en destructie\nhebben doorleeft vertaalt Akram naar een moderne theatertaal, waarin video,\nlicht en geluid samenkomen tot een levend verstild kunstwerk, met in dit\nproject hij zelf als live performer. <\/p>\n\n\n\n In zijn theatervorm weet hij de bijna niet in te nemen ervaringen van oorlog en destructie te vertalen naar een abstract, filosofisch en po\u00ebtisch niveau, waardoor wij als publiek heel dicht bij het innerlijke denken en voelen willen komen., mede doordat zijn zo exact gekozen vormen van tedere schoonheid zijn. Aanpassing\ncoronaproof podiumkunsten MOHA \u2013 WHO CARES<\/strong>? Who Cares? <\/em>is een artistiek project in de vorm van een\nserie, waarmee ze de plek van care <\/em>in\nonze samenleving onderzoeken en blootleggen. \u201cOnze\ninteresse in het onderwerp care <\/em>groeide doorheen de jaren. Het begon\nzeer praktisch, met dat we naast onze artistieke praktijk ook een job hebben\nals verantwoordelijken voor de dagelijkse zorg van twee mensen in een rolstoel.\nNaarmate we onze artistieke praktijk verder ontwikkelden, begonnen we\nparallellen te zien tussen ons artistieke werk en het care <\/em>werk.\u201d<\/p>\n\n\n\n Voor dit\nproject duikt MOHA op zes verschillende locaties in het werk van telkens \u00e9\u00e9n\nberoepsgroep die op verschillende manieren\nmet care <\/em>te maken heeft. Soms is de link met care <\/em>direct, soms eerder\nsubtiel. Ze zullen werken met wijk verzorgers, de huishoudelijke dienst van een bejaardentehuis, de\nhoveniersdienst van een begraafplaats, sociaal werkers van een\njeugdorganisatie, boeren en verpleegkundigen. Ze blijven gedurende minimaal 9\nweken op iedere locatie om een gelaagd portret van ieder van deze plekken te\ncre\u00ebren door de lens van care<\/em>.\u201d<\/p>\n\n\n\n Dit portret neemt drie verschillende formats aan die\nsamen een compositie vormen: een theatrale ervaring, performatieve veldwerk\nsessies en een publicatie. Op iedere locatie werken ze samen met een artistieke\norganisatie die de brug maakt met het kunstenveld. <\/p>\n\n\n\n \u201cDe corona-crisis maakt dat het onderwerp care nog centraler komt te staan. Wie houdt de wereld draaiende in deze momenten van crisis? We vinden het interessant dat het net die beroepen zijn waar we voor dit project mee samenwerken die nu als vitale beroepen worden beschouwd, waarvan de activiteit niet kan stoppen. Dit is geen toeval, we geloofden immers altijd al dat dit allemaal de care werkers zijn van onze menselijke wereld: diegenen die (al te vaak in de schaduw) onderhouden, voorzien, het gewicht van anderen dragen, zodat we verder kunnen gaan. In dit opzicht vinden we ons onderzoek naar care des te relevanter en brandend actueel.\u201d<\/p>\n\n\n\n Aanpassing coronaproof podiumkunsten
Voor de nieuwe situatie in het theater heeft Gavin-Viano SCHTOELENDANZ bedacht, een twee-uur durend concept waarbij het publiek iedere dertig minuten van zaal wisselt. De cast speelt driemaal hetzelfde, echter driemaal voor ander publiek. Zo krijgt iedere groep in totaal drie mini-delen te zien van het stuk. Door op deze manier te werken, ziet het publiek dezelfde thematiek vanuit verschillende perspectieven en in een hele andere ruimte.
<\/strong>Gavin-Viano wordt voor deze voorstelling ondersteund door VIA ZUID, de talentontwikkelingsorganisatie voor de professionele podiumkunsten in en vanuit Limburg. <\/p>\n\n\n\n
\n\n\n\n
NIETSCHE IN IRAK<\/strong>
Wat de destructie in oorlog doet met de innerlijke mens. <\/em><\/p>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/dnanext.nl\/wp-content\/uploads\/2020\/07\/Akram-Assam-1.jpg\")
<\/p>\n\n\n\n
Inhoudelijk gaat Akrams werk over “de mens”, in al zijn kwetsbaarheid zoekend naar een manier om te leven. Opvallend hoe de verhalen die Akram vertelt gaan over ieder mens, waar ook. Het laat zien hoe verbonden wij allen zijn, hoe menselijk. <\/p>\n\n\n\n
\n<\/strong>Nietsche\nin Irak is een solovoorstelling en in die zin hoeft Akram zijn voorstelling\nniet ingrijpend aan te passen om te voldoen aan de coronamaatregelen in het\ntheater. Wel zal hij meer uit zijn eigen ervaring putten toen hij als jongen in\nIrak de tweede oorlog in korte tijd meemaakte en waarin aan iedere inwoner een\ngasmasker werd uitgereikt. Akram legt de link met de coronamaskers van nu om\nzijn verhaal te vertellen.
<\/p>\n\n\n\n
\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/dnanext.nl\/wp-content\/uploads\/2020\/07\/Beeld-Who-Cares-1.jpg\")
Fotograaf: Zsofia Paczolay
Alice Pons en Olivia Reschofsky vormen samen MOHA. Ze maken artistiek werk in de vorm van onder andere performances en sociale installaties en cre\u00ebren connecties tussen het kunstenveld en andere disciplines<\/p>\n\n\n\n
<\/strong>Beide formats van Who Cares \u2013 de immersieve theatrale ervaring en het performatieve veldwerk \u2013 zijn op zo\u2019n manier bedacht dat ze aan de veranderde regels in het theater aan te passen zijn. De voorstelling laat 1,5 meter afstand toe en het publiek wordt verdeeld in kleine groepen. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"